Sevdiğim tek mühendislik seçeneğiydi,mimarlığı en başından hiç düşünmedim ya inşaat mühnedisi ya da inşaat mühnedisi olucaktım 10 tercih yaptım inşaat mühendisliği 4. ye yerleştim ilk üçü fazla uçuyordu
Okurken tanıyarak sevdim, staj yaptığım yerler ve şeflerim açısından şanslıydım, bitirme hocam açısından da şanslıydım,hepsi mesleği daha severek yapmama etken olmuşlardır .
Hepsine teşekkürler burdan özellikle de Prof.Ahmet Durmuş ve Prof.Ali Osman Çakıroğlu 'na..
Önümde güzel örnekler de olmasına karşın akademik alana yönelmeyi düşünmedim projeyi; farklı farklı yapılar görmek projelendirdiğim yapıların bitmiş halini görüp daha çok mutlu olmayı seçtim.
Bi çok meslektaşım projede misin hııı temiz iş tabi sabah gel 6 da çık git şeklinde tavırla burun kıvırarak bahsediyor olsalar da,biliyorum ki öyle değil (olsa keşke orası ayrı da) Aylardır nerdeyse kesintisiz mesai bitişimiz 10:30 a taşındı.
Projeler değiştikçe enerji yenileniyor sanki zihnimdeki ..
Bir gün Santiago Calatrava beni yanına çaycı olarak alırsa meslekte zirveme ulaştığıma kanaat getireceğim bence dönemimizin mimar sinan ı kendisi ...
Mesleğimizi sevme üzerine daha da uzatabilirim konuyu doğrusu kendi adıma bi çok meslektaşıma oranla biraz daha fazla ve farklı seviyorum.
Ve evet mesleğimizin saygınlığı azaltıldı düşürüldükçe de düşürülüyor bir jeolog çıkıp yapı temelleri hakkında tavsiyede bulunabiliyor ilginç anektotlar doğrusu bu tip şeyler.
Ama yine de şantiyeye gittiğimde görünen yaşım ,cinsiyetim ve yapı olarak küçük görünmeme rağmen yıllardır mühendislik yaptığımı söylediğimde insanların yüzündeki şaşkınlık ve saygı ifadesini çok seviyorum
